Run Bike Run. Oorsprong & Ontwikkeling.

Run Bike Run is een multisport, dat wil zeggen een sport die niet uit één maar uit meerdere disciplines bestaat. Deze multisport (vaak ook duathlon genoemd) bestaat uit de sporten hardlopen en wielrennen en is opgesplitst in 3 onderdelen: eerst hardlopen, dan wielrennen en tot slot opnieuw hardlopen. Het fietsen gebeurt op een racefiets/tijdritfiets of op een ATB (mountainbike).

Run-Bike-Run heeft een aantal overeenkomsten met Triathlon ( zwemmen-fietsen-hardlopen), aangezien ook dit een multisport is en omdat ook hier een onderdeel hardlopen en fietsen inzit. Echter door het 2x hardlopen en het ontbreken van het zwemonderdeel zijn er toch ook wel wezenlijke verschillen.

De Run Bike Run sport heeft vooralsnog helaas nog geen eigen bond, maar is aangesloten bij de International Triathlon Union (ITU), de European Triathlon Union (ETU) en in Nederland bij de Nederlandse Triathlon Bond (NTB). Helaas ligt de focus van de Nederlandse Triathlon Bond geheel op de triathlon sport. Daar krijgt de bond al haar subsidies voor, omdat de triathlon Olympische status heeft en de Run Bike Run (nog)😃 niet. 

We gaan het nu verder hebben over de Run Bike Run met het fietsgedeelte op de weg en niet over de Cross Run Bike Run (het fietsen in het bos met ATB). Deze tak van sport bespreken we aan het einde en zal in een latere fase nog uitgebreid aan bod komen.

Oorsprong
Run Bike Run verscheen voor het eerst in de mid 80er jaren in the USA. Toen nog onder verschillende namen: byathlon, duathlon, run bike run, cyruthon (cycle-run) en biathlon. In het begin vooral in het format Run – Bike, gevolgd door Run – Bike – Run en daarna Bike – Run. De combinatie Run Bike Run bleek het populairst te zijn en daar werd op doorgestart. Daniel Honig, toenmalig president van de New York Triathlon Club was één van de eerste ontwerpers, misschien wel de originele uitvinder van het format Run Bike Run. Midden 80er jaren kreeg het format de naam Duathlon opgeplakt. Waarom precies is ons onbekend. Waarschijnlijk omdat het aansloot op de naam Triathlon. Of misschien werd het opgelegd door de Triathlonbonden.

Daniel Honig zag de format Run Bike Run heel simpel als een manier om het multisport wedstrijdseizoen in voorjaar en herfst/winter (als het water voor de triathleten nog veels te koud was) te verlengen en slechte t/m niet- zwemmers aan het multisporten te krijgen. Met hopelijk daarna een keuze richting Triathlon. Tot zijn verrassing ging de Run Bike Run echter al heel snel op z’n eigen benen staan als multisport. In 1984 speelde hij daarop in door de Run Bike Run ook in het zomerseizoen in de regio New York te introduceren en hij besefte zich dat hij van de Run Bike Run een stand-alone race format had gemaakt.

Run Bike Run groeide in de 80er jaren enorm in de US. Grote sponsoren meldden zich, waaronder Coors Light. Er deden duizenden deelnemers mee per wedstrijd. Ook ontwikkelden zich Run Bike Run superstars zoals Kenny Souza ( foto rechtsonder) en werden toptriatleten zoals Mark Allen ( foto rechtsboven) in de Run Bike Run getrokken. Natuurlijk ook door het enorme prijzengeld wat er te verdienen was.

grotemannen

Run Bike Run naar Europa
Langzaam aan werden er Run Bike Run wedstrijden georganiseerd in Europa. In Engeland werd in 1987 de eerste Europese wedstrijd georganiseerd te Chessington. In 1990 kwam de Run Bike Run overgewaaid naar Nederland. De eerste Run Bike Run, – een Cross Run Bike Run – werd georganiseerd door Triathlonvereniging ‘De IJzeren Man’ uit Vught en werd gehouden op en rond de Vughtse Hei.

De Run Bike Run (op de weg) werd daarna snel opgepakt in Nederland, zij het in eerste instantie als een voor- en naseizoensactiviteit voor triatleten. Tot ver in de jaren negentig werden de meeste Run Bike Runs dan ook gedomineerd door triathleten; pas de laatste jaren zijn het de Run Bike Run specialisten die de toon zetten. Bekende Run Bike Runners uit die tijd: Irma Heeren, Huub Maas, Armand van der Smissen en May Kerstens. Dit lijstje is zeker niet compleet en we gaan later zeker nog een apart hoofdstuk besteden aan de oorsprong en ontwikkeling van de Run Bike Run in NL.

Benny VanSteelant
Deze man verdient een aparte vermelding: De absolute wereldtop ever in de wereld ( foto hierboven links)! Benny was een Belgische atleet en heeft acht wereldtitels en vijf Europese titels behaald. Men noemde hem terecht Meneer Duathlon. Een ras- Run Bike Runner. Helaas veel te vroeg overleden  ten gevolge van een ongeluk tijdens een fietstraining. Een voorbeeld voor vele Run Bike Runners. Zijn broer Joerie nam zijn stokje over en werd kort daarna wereldkampioen lange afstand.

Powerman Zofingen
In 1978 had de Triathlon als topwedstrijd de Iron World Championships in Hawaii al neergezet. Elf 11 jaar later kreeg de Run Bike Run de zijne: Powerman Zofingen. Dé Run Bike Run waar mythes geboren werden en worden. Een loodzware wedstrijd in de Zwitserse bergen. En een wedstrijd waar de absolute wereldtop van zowel de Triathlon als de Run Bike Run wereld gelijk op af kwam. Mark Allen, Kenny Souza, Benny en Joeri Vansteelant, Paul Newby-Fraser, Olivier Bernhard, Erin Baker, Scott Molina, ze waren er allemaal tussen 1990 en 1994. In deze hoogtijdagen was het prijzengeld ook maar liefst gestegen naar 200.000 dollar.

1994:  Triathlon goes up, Run Bike Run goes down! 
In 1994 kreeg de Triathlonsport haar absolute gloriemoment: het IOC besliste om deze sport een plek op het Olympisch programma te geven. Het jaar 2000 werd de premiere te Sydney. Vanaf 1994 zag je derhalve dat veel multisport atleten zich meer en meer gingen focussen op de lucratievere triathlonsport en de Run Bike Run steeds meer links lieten liggen, omdat daar geen prijzengeld en Olympische roem viel te verdienen. Hetzelfde gebeurde bij de sponsoren en de NTB. Alles ging draaien om die mogelijke medaille in Sydney. Gevolg van deze ontwikkeling in Nederland was dat de Run Bike Runs voornamelijk vóór en na het triathlonseizoen te vinden waren; de organisatoren durfden in zijn algemeenheid in de zomermaanden de concurrentie met de diverse triathlons niet aan. Met als gevolg dat de RunBikeRun als zelfstandige sport al die jaren door een behoorlijk diep dal ging.

De weg weer omhoog gevonden
Maar in 2014 kwam daar in NL eindelijk verandering in door een groep enthousiastelingen (verenigd in een RBR commissie), die los van de bond de RBR sport wilden promoten en op een hoger plan wilden brengen. Want in hun ogen was de Run Bike Run niet een slap aftreksel van de Triathlon, maar een volwaardige sport met een enorme potentie, juist doordat fietsen en hardlopen in NL zo booming is. En juist ook omdat het voor een heleboel sporters een belemmering is om het zwemmen (vaak als nieuwe sport) erbij te leren. Dus zo stonden er in 2015 alweer snel een aantal organisatoren open om weer Run Bike Run wedstrijden te gaan introduceren in het zomerseizoen. En in het voorjaar 2016 werd zelfs gestart met een primeur, de Run Bike Run Series. Dit zijn wedstrijden in teamverband. Dit initiatief gaat de Run Bike Run sport hopelijk een flinke boost geven. Ook dient John Raadschelders, President van de Internationale Powerman Organisatie (IPA) apart vermeld te worden. Met zijn enthousiasme zijn er weer veel Run Bike Runs worldwide opgestart.  De lijn omhoog is weer ingezet!

Hoe werkt een Run Bike Run
Bij een Run Bike Run start je dus met hardlopen, waarna je aan het eind van het eerste looponderdeel de wisselzône ingaat (dit wordt ook wel Transition 1 (T1) genoemd). In deze wisselzône wissel je van het lopen naar het fietsen. Je trekt je loopschoenen snel uit en wisselt ze voor fietsschoenen. Op de langere afstanden kies je altijd voor fietsschoenen. Dit rijdt efficienter en comfortabeler maar kost je iets meer tijd om te wisselen. Op de kortere afstanden kun je ook gewoon je loopschoenen aanhouden en gebruik maken van de ouderwetse toeclips. Of je gebruikt de zogenaamde pedaaladaptors. Deze adaptoren klik je op je pedalen. Een adaptor bestaat uit een harde plaat met een riempje waardoor je de hardheid van de zool van een fietsschoen zo goed mogelijk benadert. Meer info hierover vind je onder de rubriek “Gear”.

Voordat je je fiets pakt zet je je fietshelm op en maakt deze vast. Erg belangrijk: doe je dit niet dan kun je gediskwalificeerd worden. Veiligheid voor alles! Daarna ren je T1 uit met de fiets aan de hand en stap je pas op je fiets als je een balk of lijn, die op het wegdek is geplaatst, gepasseerd bent ( zie foto hieronder). En gaan met die banaan!

Bij terugkomst arriveer je weer in dezelfde wisselzone = T2 qua benaming nu. Voordat je binnenkomt weer hetzelfde verhaal, dus vóór de lijn/balk afstappen, helm ophouden en riempje absoluut niet losmaken. Pas als je je fiets weer gestald hebt , mag je het riempje van de fietshelm losmaken en de helm afzetten, loopschoenen (indien van toepassing) aantrekken en vertrekken voor het afsluitende looponderdeel.

Bij sommige Run Bike Runs ben je verplicht om in de wisselzone gebruik te maken van een doos cq box. Daar horen dan je spullen in te liggen en geplaatst te worden vóor en tijdens de wissels. Wat betreft het dragen van een startnummer is het handig om een startnummerband aan te schaffen. Op het looponderdeel draag je het startnummer op je buik en als je de fiets opstapt dan draai je hem op je rug.

issel1-1000px

Soorten Wedstrijden/ Afstanden / Klassementen
Er zijn diverse Run Bike Run afstanden met hun eigen benaming. Hier de belangrijkste afstanden met benaming erbij:

Mini:                 2,5 L – 10 F – 1,25 L

Sprint:              5,0 L – 20 F – 2,5 L

Classic:           10 L – 40 F – 5 L

Lang:               10 L – 60 F – 10 L

Ultra:               10 L – 150 F – 30 L ( Powerman Zofingen)

De benamingen van de afstanden verschillen soms. ITU heeft weer andere benamingen dan bijv. de NTB. En dan heb je ook nog de Powerman organisatie die ook wedstrijden organiseert met weer een andere benaming. Om het makkelijk te maken, hebben we even bovenstaande benamingen gebruikt.

De meest voorkomende zijn de sprintafstand (5-20-2,5) en de “classic distance” (10-40-5). De Wereld- en Europese Kampioenschappen hierin worden respectievelijk georganiseerd door de ITU (International Triathlon Union) en de ETU ( European Triathlon Union). De langere afstanden worden meestal georganiseerd door de Powerman organisatie. Voor jeugd en junioren zijn de afstanden uiteraard korter.

Het internationale klasseringssysteem ziet er alsvolgt uit: De top zit in de zogenaamde Pro of Elite categorie. Daar zit het prijzengeld. De “rest”zit in een agegroup categorie. Dat begint al bij de junioren ( 16 – 19) en start door bij de Senioren (S1) : 20 – 24 jaar, S2: 25-29 jaar, S3: 30-34 jaar, S4: 35-39 jaar. Daarna komen de Masters met M1: 40-44 jaar, M2: 45-49 jaar, M3: 50 – 54 jaar, M4: 55-59 jaar, M5: 60-64 jaar, M6: 65-69 jaar, M7: 70 – 74 jaar etc.. In Nederland is er geen aparte leeftijdscategorie tussen de 20 en 39 jaar. Deze atleten doen gewoon mee bij het overall-klassement. Dus in Nederland start je vanaf 40 jaar bij de Masters cq age groups.

Drafting – Non Drafting
Een ander benaming hiervoor is stayeren (bij elkaar in het wiel rijden) – niet stayeren. Dit is midden jaren 90 ingevoerd. Het belang van tactiek is sindsdien groter. Er zijn Run Bike Run wedstrijden waarbij het stayeren is toegestaan (de zogenaamde draft-legal races). Hiertoe behoren o.a. de Wereld en Europese kampioenschappen korte afstand (10-40-5) de ITU-Worldcupseries, de Belgische Superprestigeraces en de Franse Grandprixseries. Op de kortere afstanden maakt het de wedstrijd aantrekkelijker en spannender. Tactiek cq ploegentactiek speelt een belangrijke rol.

Bij de niet-stayer Run Bike Runs mag je niet bij elkaar in het wiel rijden, maar moet je minimaal 10 meter achter je voorganger rijden. Hiertoe behoren internationaal de lange afstandwedstrijden van de ITU en de Powermanseries. De afstand van deze wedstrijden zijn 10-60-10 km of nog langer. Ook in de Nederlandse wedstrijden en de wedstrijden in Zwitserland en Duitsland is stayeren verboden. Net zoals in kleinere races in Frankrijk en Belgie. Hier betreft het dus echt een man/vrouw tot man/vrouw gevecht! Niemand helpt je, ieder voor zich. En zo hoort het ook.

Cross Run Bike Run
De laatste jaren is de herfst/winter variant van de Run Bike Run sterk in opkomst: De Cross Run Bike Run. Dit is een offroad Run Bike Run. Speelt zich meestal af in het bos of op het strand. Soms gecombineerd met stukjes verharde weg. Betreft dus hardlopen, daarna stap je op je mountainbike (ATB) en daarna weer rennen. Het eerste Nederlands Kampioenschap Cross Run Bike Run was in januari 2010 te Etten Leur. Deze variant vindt meestal plaats in de periode oktober t/m maart. Afstanden zijn over het algemeen 3 km lopen, 20 km fietsen en 3km lopen. Internationaal en in Nederland zijn hier de echte specialisten op actief. Natuurlijk is het tevens een mooie manier van overwinteren voor de “zomer” Run Bike Runners. Ook hardlopers die veel crossen doen er vaak aan mee en sommige veldrijders pakken hun wedstrijdje mee. De Cross Run Bike Run is zoals eerder aangeven dus flink aan het groeien. Zitten goede mensen en organisaties achter en ook de Circuits worden strak neergezet. 

_A0P2578-1000px

Wedstrijden
Op de evenementenkalender van deze site vind je alle wedstrijden, zowel recreatief als wedstrijdgericht. In 1999 is voor het eerst een speciaal Run Bike Runcircuit samengesteld. Deze werd meer en meer uitgebreid en liep van maart t/m oktober. In 2016 werd gestart met de “Run Bike Run Series”. Een reeks wedstrijden in teamverband. Door het Run Bike Run circuit werd een streep gezet. Dom en stom vonden wij van Run Bike Run NOW omdat de individuele Run Bike Runner, zijnde de grootste groep, niet meer aan de bak kwam. Waarom niet eerst het RBR Circuit laten doorgroeien met meer wedstrijden en deelnemers? En daarna teamwedstrijden toevoegen. In november 2019 besloot de Nederlandse TRIATHLON Bond, out of the blue, om de RBR Series stop te zetten. Gelukkig zijn er nog genoeg mooie Run Bike Run wedstrijden te vinden in NL! 

Meedoen – inschrijving
Wil je een keer meedoen dan kan dit met een daglicentie van de NTB. Er zijn trouwens ook een aantal Run Bike Run wedstrijden die niet aangesloten zijn bij de NTB en waar je dus geen licentie voor nodig hebt. Deze vind je ook op onze evenementenkalender.

Komende weken/maanden zal er meer en meer Run Bike Run info op deze site verschijnen. Maar hopelijk heeft deze info je al een heel stuk op (de) weg geholpen!